GEDISTILLEERD IN 2014, GEBOTTELD IN 2023

De meest voorkomende vaten die als finish worden gebruikt zijn zonder twijfel ex-sherry casks (de bekendste zijn PX & Oloroso). Dit type vaten geeft de whisky een donkere kleur en tal van zoete aroma’s. Hoe langer de finish duurt, hoe meer de kleur en smaken veranderen.

De 10de release kreeg ook een finish, niet in een ex-sherryvat maar in het vat van een eerdere botteling, namelijk de Caol Ila 2016 die het jaar voordien werd gelanceerd. Caol Ila is geturfde (“peated”) whisky, maar Strathmill is dat niet. Dit soort finish wordt dan ook als “peated by maturation” omschreven, wat betekent dat de turfsmaak niet uit het distillaat komt, maar wordt verkregen via het vat waarin de whisky heeft gerijpt of is gefinisht.

Deze Strathmill – gebotteld op 57,2% (cask strength) – laat in de aroma’s meteen een laagje ziltigheid & turf los, wat het originele grassige Strathmill-karakter naar de achtergrond duwt. In de smaak wordt dit nog verder versterkt, alhoewel het uiteindelijk een vrij brave geturfde whisky is geworden.
​
NEUS:
Appel, hints van citrus/limoen, maar ook ziltig en zoet vanwege het Caol Ila-vat.
​
SMAAK:
Het Caol Ila-karakter barst nu los. Opnieuw wat citrus. In de verte nog wat van het grassige, vegetale karakter van Strathmill.
​
AFDRONK:
Lang! De turfsmaak blijft aangenaam lang hangen.